İçlik Gibi Giydim Seni..!

İçlik gibi giydim seni içime

Soğuk gecenin ayazı,şımarık olmuş

Gülüşün izinden mi etkilendi ki?

Herkes yatağına bürülenmiş uyurken

Ben üşüyorum,belkide aklımdan çıkma diye

Soguk gecenin ayazı,titretiyor beni

Şımarık olmuş işte,sana uymuş..

İçlik gibi giydim seni içime

Dumanından görmediğim yollarda kayboldum

Evimin yolunu,sen gidince ,zaten unuttum

Sokağımda kokun duruyordu

Ben sokağa girince gülerek karşılıyordu

Odamızı hiç saymıyorum..

Sokaklar,bahçeler yatağım olmuş

Berduş dostlarımla seni konuşuyordum

Gülüyorlar dı hep,yangın aşık diyorlardı bana

Çok üşüyordum,içlik gibi giymiştim seni

Ama yoktun!

Merdiven çıkmayı özledim seninle

Tam yarıda durup,kucağına al derdin

Sokakları izlemeyi özledim

Yağmur yağınca,pencereye giderdik

Karın üzerindeki ayak izlerine bakardık

Belki mutlu olmaya gidenler vardır diye

Sevgilisine,evine eşine..

Ortak olurduk,bütün mutlu hayallere

Ve ben düşünmezdim ayrılığı

Yada bir gecede yalnız kalmayı!çünkü

İçlik gibi giymiştim seni içime

Mevsim bahara dönerdi,çiçeklerin haberiyle

Yazın en kurak iklimi olurdu

Bir yudum suydu dudağın,yanan bedenime

Bu kez yollarda açmış güller vardı

Kokusunu almak için pencereyi açardın

Ben senin kokundan başka koku almazdım

Güzele dair hersey sen kokuyordu bana

Onca sıcağa ragmen çıkarmazdım seni içimden

Yazın sıcağına inat,içlik gibi giydim seni içime

Terimin damlasında bile sen ol diye..

Mekanı cennet olan

Bütün aşıkların hikayesini konusurduk

İmrenirdik sevdalarına,ben mecnun olurdum

Sen leyla..gülerdik sonra...

Çöllere düşsemde seni çıkarmadım içimden

Senin leylanın sabrını çıkarıp attığını bildiğim halde

Birde ferhat olurum istesen

Dağ delmeyi değil,dünyası ortadan del desen

Yapamazdım belki,yaptırmazlardı

Yada gücüm yetmezdi,ama giderdim

Ölüm olsa ucunda yine giderdim

Ölürdüm belki ama

Kefen diye,sensizliğe sardırırdım kendimi

Öteki dünyadada benimle ol diye..

YAZAR_DEMODERN..