Içmeden Ne Akşam Oluyor Ne Sabah

Her gün gam keder doldu içime

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Sevincim umudum kaldı içime

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Bir gül için dönemedim şaşkına

Zaten varamadım Hakkın aşkına

Zulüm bent olur mu böyle taşkına

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Gönül yaramı saracak biri yok

Şiir meziyetimin ilham piri yok

Artık ne yazık yaşamın değeri yok

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Değersiz dünyada yaşayan insan

Değersiz olur tabi neşe yok bir an

Tabiatta yalnız gezer hangi hayvan

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Dinmeyen acıların derdin habibi ben

Yalnızlık kitabının yazarı sahibi ben

Dertlinin ortağı ayyaşın tabibi ben

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Yârim olsa içer miyim sanıyorsun

Neden böyle Mecnun gibi yanıyorsun

Şarkı da eski aşkları anıyorsun

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Her içen ben gibi hâşâ içemez

Gönül yangınıyla kuş gibi uçamaz

İçen insan dertlerden kaçamaz

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Anlamı kalmadı içmenin de tadı

Terk edildi aşklar olmadı yâdı

İhanet olmuş artık aşkın adı

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Aşklar körelmiş sevmek yasaklanmış

Tatlı sözler bir kenara saklanmış

İyiler güzeller itilip aklanmış

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Anlayan anlasın anlamayan kalsın

İçmiyorum bende artık son olsun

İçkinin yerini yalan suyu alsın

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

İçmeden de hayat geçermiş meğer

Allah cezamı versin içersem eğer

Bundan sonra vermem kimseye değer

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

Yürüyorum yalnızlar rıhtımında

Yalnız bir günün daha batımında

Cansız EMRAH ın ecele satımında

İçmeden ne akşam oluyor ne sabah

25.07.2008