İçselliğim...

Siyah / Beyaz

Az az düşlerim

Düşerim...

Zılgıt yemiş mevsimlerden

Kar boran

Rengim yanık iklimlerin

Sıcak bakışlı çocuklarıyladır

Üşümem! donarım...

Ah anne,

Mevsimler üşütük

Yırt resmimi ne olur

Yüzümdeki çizgiler yok üstünde

Ah çocukluğum diyesim gelir.

Ben kesişmiş doğruların

Paralelinde kaldım

Sonsuz gideceğim bir gün

Kimbilir

Hangi lacivertle kesişeceğim.

Düşlerimde bir kent büyütürüm

Masalsı

İnsanları gece renginde

Miğdeleri boş tangoların

Savruluşunda...

Ah suya hasret çöller

Size bir yolcu düşse

Benim düştüğüm gibi hayata

Susuz ama hep ıslak:Gözleri.

Nem tuttsa her zerresi

Kumlarınızın

Yağmuru çağıran yolcu

Beni görse

Boğulsa hıçkırıklarımın selinde

Vaz geçse

Yağmur dilenmekten

Kuraklık bitse yüreklerde

Çölleşmişlerde,

Sevgilerde...

Ah dudağıma düşmüş ıslık

Dilim sürtmese dudağıma

Boğazımda birikmese hüznün deltası

Ağlasam,

Ağlasam gönlümce

Islık nemli duvarların çöküntüsünde

Yiğide gam yok

Bilesin yiğidim

Yalnızlıklarımda

Sadece kendime kahrederim...

Tut elimi

Ilık mevsimleri okşa parmaklarımda

Yan avuç içlerimde

Düşür dudaklarını

Dudaklarımın iklimine

Kavru-lal-ım

İki hece.

Haydi,

Daya göğsünü göğsüme

Sevda sinemeizden sızsın

Gözlerimiz en deli afetlerin

Yangınına bakınsın

Gözlerimizde

Uçuk gülüşlerin

Gizemli ağlayışları yaşarsın

Hazansa hazan

Biz yeşerelim.

Anne bir kaba doldur hayallerimi

Yak sonra,

Savur küllerini

Bir çocuğun yüreğinde kor kalsın

Biriktirdiğim devrimlerim.

Ah anne,

Elini öpesim gelse

Bulutlara değiyor başım

Başım ah başım

Bir anne dizine hasret

İn aşşağıya

Düşeceksin...