İçten Bir Dost

Hissedip üzüntümü, rüzgârı susturdu gece.

Işıkları söndürüp, benimle konuştu gece.

Kımıldayınca rüzgâr, ona göz ucuyla sert baktı,

Dökmüştüm baharda yaprağımı, iyi biliyordu gece.

* * * * * *

Hissedip üzüntümü rüzgârı susturdu gece.

Işıkları söndürüp, benimle konuştu gece...

Sönsün, sarmasın diye içimdeki ateş,

Yağmurunu dışarıda çılgınca sürdürdü gece...

* * * * * *

Hissedip üzüntümü rüzgârı susturdu gece.

Işıkları söndürüp, benimle konuştu gece

Tek tek yapıştırırken, yüzümden düşen bin parçayı,

 'Sil' dedi 'Onu aklından', 'Alt tarafı iki hece...'

* * * * * *

Hissedip üzüntümü rüzgârı susturdu gece.

Işıkları söndürüp, benimle konuştu gece

Anladı yanlışını da, ondan sustu zannımca...

Sırtımı sıvazlayan, içten bir dosttu gece.

.

Alp ARSLAN