İftiracının Hali
Gül verir sanki varınca hanında
Senledir konuşurken sen yanında
Siyanür dolaşır daim kanında
Dönmeye gör sırtı vurur anında
Bal akıtır konuşurken dilinden
İblis uşakları oynar zilinden
Susunca kâh acındırır halinden
Riyakârdır hayır çıkmaz ininden
Çıkarları uğruna geçer öne
Yalan söz söyler döne döne
Yüzü kızarmaz dönse de al göne
Götürür inananı yanlış yöne
Şeytan ile nefis ipini çeker
Çektikçe içine fesatlık eker
Tırpan bilmeyen laf diye biçer
Her sözü iğrenç hal ile bezer
Korkmaz Hakk-a hesap vermekten
Utanmaz kula iftira etmekten
Yayar toksini, çekinir içmekten
Lakin geri durmaz fitne ekmekten
Bitmez tükenmez hırsı tamahı
Yalan, dedi kodudur tek silahı
Hatırlamaz Peygamberi Allah'ı
Yakar narda aldığı mazlum ahı
İftira edenin çıkmaz sahibi
Azgın şeytandır onun tek talibi
Bulunmaz vicdansız kalbin tabibi
Yalancıdır dünyada ki habibi
Adem der ki; dinle ey kardeş bacı!
Doğruluğu et daim sen baş tacı
Kula iftira etmekten uzak dur!
Cehennem narında yanmak ne acı