İhanet Ağrısı

sınırlardan göçüyorum daha daha içime

şerh konmuş aklımdan habersiz gitmek kaçak yolcu gibi

korkuma ortak tahayyülede titriyor yasal namlu uçları

kaybolduğumu bir ben biliyorum

yetişemiyor intihar meleği

kördüğümlü fikrin bellek kaybına

öz demi mugalâta ruhun paydaşı aşil topuğun sancısı

gece siyahı katkısıyla örseliyor aşık dürtüsü yanımı

ihanetimden kurtulmuş gönül hücresinde leylâlar parmaklığı

zanlı afâk semâyla kesiştiği yerden kopmuş gidiyordu meçhul ağrısıyla

hislerime aldığım amorf imgeleri azat ediyorum simurg kanadıyla

infazıma yağlı urgan tutuşsa da talebime ricatta sevdayı muhakeme

müeyyide yakınımdır kırıklardan kara bir orman yaratmışsa tabelasına şairdi yazsın

üzünç imajları assın rengi turunç salkımlara

bir kez daha mı ayaklandı dizelerde edimler

imdi

ruh tokmağıyla çalıyor kapımı öğünlü linçlerim

inan ki

memn-u aşklara korkumdandı umarsız ihanetim