İhanetin Tövbeleri

göz pınarlarımda derme çatma bir hüzün sulanır benden habersiz

turunç kokulu akşamların geceye peşkeş çekilen koynunda,

kelime dağarcığıma daha önce hiç uğramamış sitemler çarpışır dudaklarımla

duvarlarımda ihanetinin tövbeleri çınlar

yapışkan bir reçine gibidir yosmalığın sensiz...

mülteci zamanlarımın esir kamplarında,

şimdi acıya nam salan bir gayretsizim

bütün o işkencelerine rağmen şerefsizliğinin

sevişirken koynunda avunduğum tapınaklarda,

bakire bir fahişe kadar günahsızdı bilincim!

memelerinden ter yerine zehirli atıklar fışkırırdı senin

bir sükut dolanırdı dilimi yutan göbek deliğinde

en kafir ışıkların yansıdığı bedeninde

namert bir karanlık gizlenirdi bilmediğim...

şimdi yobaz dualarımın her kelimesinde

sana bir beddua okunuyor Allah'ından bulacağın

adının sarhoşluğuna kokan nefesimde

karanfil taneleriyle yıkanıyor dudaklarım

gitme! demeyeceğim elbette!

biliyorum,

gidersen yarım kalır günahlarım!