İhbar

üç beş söz arasına gizlenmiş iskeletler

eminim beni ele verecek bir sürü kalıntı bulunacak

gecenin körüne aldanıp siyaha kırmızı çalmışlığım vardır

yağmur yüzüme çarpıp rimelimi akıtınca solgun gökyüzü ayyuka çıkar

bir kainat boğulur gri bir serzenişle

bol iyotlu bir repliğe uzatırım dilimi

kelimeleri kesip yakın bir düşle irtibata geçmeliyim

kendimi izah edecek kadar dilsizim

bütün kemiklerim bir torbaya konup en müsait şeytana verildi

her dokunuş bir karanfili uykusundan uyandırıyor

bilir misin?

hiçbir ayna ıslak bir öpüşü çatlatamaz

kafa tasımı çok yüzdüm hatırlamamak için

hep aynı iki kelime

aşk diyorsun, gözlerimin kanı boşalıyor

kavuşmalara yüz sürmüş koşulsuz sevişmelerle gel gecenin huzuruna

küllerini yok et

gamzelerine ay birikmiş bir yığın tebessüm astım ben yüzüme

saçlarımın arasına gizlenen rapunzel inancını yolalı uzun zaman oldu

tek tel istesen düşmez yastığa

demem o ki yine bir mucizeye inanacağız

ben kırmızı bir mühür vuracağım sırtına

çarşafı açık bir tabuta iki ceset sığdıracağız

rüzgâr biraz sonra senfonisine başlayacak

göğü yırtan çığlıklarla

hiç incir ağacının gölgesine sığınma

sen hiç oradan düşüp sağlam çıkanı gördün mü?

büyükanne sözü dinle

kirpiklerim kapanmayacak benim

alın yazımı ovalayıp başıma çektim yorganı

çıplak bir ateşe atıyoruz kendimizi

sahi eteğime düşen son ateşi kim söndürdü?

cehennem savunmanı hazırla

üzerimize akrep kustu

bütün tarihler hükümsüz

vardığım nokta aynı

öyleyse coğrafyam doğru

bir bahane bulmaktan geliyorum

avuçlarımda Allaha yazılmış bir sufle ile

lütfen beni bağışla

kendimi ihbar ediyorum sana