İhtiyacım Var Sensizliğe
Yokluğunda yitirdim ben herşeyi
Mutfakta su içmeye bir su bardagı yok inan
Duvarda takvim eksilmiş ömrümden
Bir de gariban saat gidişine inat hep dokuzu gösteriyor inan...
Paslı aynada inanamıyorum benmiyim bu?
Yoksa korkunç rüyalara daldimda uyanamiyor mu ruhum?
Saksıda kurumuş menekşe, kurumuş erenguller
Ortalıkta kalmış öksüz bir resim senden kalan.
Acıyor cevremdekiler bu eskiye; sen bihaber!
Aklımda türlü bahane ne oldu bize?neydi seni benden çalan?
Ihtiyacı var bu ayrılığın sensizlige
Yani kopması gerekiyor son yaprağın agacindan
Direnme artık anılar sızım sızım sızlıyor sol tarafım
Sadece banktan silmekle olmuyor sözlerimizi
O bardak hep taştı da yine oldurmustuk birseyleri
Olmamış...
Sen Haklıydın aslında
Ben aptalın biriyim
Neleri kaybettim biz olmak uğruna
Neleri de kaybedeceğim bu yıkıntının üstüne var olmak için
Kalkmalıyım artık
Bunlar sana son dizelerim
Aslında söylenecek milyon tane cümle gömüldü ki geçmişe
Gelecekte belki bır deniz doğar bir yağmur yağar ıslanırız ...
Şimdi sen ne saçmalıyorsun deme bana?
Bu gün ilk defa tras oldum
Kaç gün geçti gideli bir bilsen
Sen bile unutmussundur beni
Bu yedinci kış
Bi ayar tutmadı be
Nasıl kazımışsam seni soluma
Tam unuttum derken dış ağrısı gibi zonkluyorsun
Nerden çıktın gecemin içinde
Karanlığa gomdum diyorum
Ben geldim deyip hortluyorsun!
Aciyor bi taraflarim ama eskisi gibi degil
Zamanla alışıyor insan
Gülüyorum bize...
Acıya gülünür mü? deme .
En buyuk uyanışlar acıdan doğar
Gülü seven nasıl seviyorsa dikenini
Her sabah güneş ufuktan doğar!