İhtiyar Çocuk

ağır ağır koşuyor yol

yolcunun gözlerinde güneş soluyor

et kemiği terketti

kuru çalı parmaklar özlemin nişanesi

hangi gülü soldurup

hangi gülü kokuttu

evvel zaman içinde

ölüm ona, o ölüme yaslanmış

"bana yardım et " diyor

edemeyeceğimi biliyor mu, bilmiyor mu ? bilmiyorum

bakarken

dokunurken

okumaya çalışırken yüzündeki lügatı

ezber bozuyor sözlükler

insan eşittir acziyet bunu biliyorum

gece günün peşinde

yıldızlar fal açıyor göğün avucunda

su boğazları ıslatıyor

lezzetler dans ediyor dimağlarda

susuyor ihtiyar çocuk

ruhuna giresim var tuhaf bir istekle

onun gözleriyle seyretmek bir an

onun kulağıyla duymak

ve geri dönerek sarılmak hayatın beline

kelimeler nazlanıyor anlatmaya

seni ve erimeni

gibi tuz

gibi buz

ihtiyar çocuk içime kuyular kazıyorsun

haberin yok