İki Arkadaştan Öte

bizden bahsediyorsun

bizim olmayan bir aşka emanet edilmişken sözlerin

ben ve biz olmaktan da öte

iki kişiden oluşan tek perdelik aptal bir oyundu bu üstelik

ne bir dakika tahammül edebiliyorduk birbirimize

ne de bir tereddütümüz vardı

samimi değildik belki de

içimiz nefretten bir ağ ile örtünmüştü sanki

sevişirken bile biz değildik

yalnızca izler ve seslerden ibaretti görünürlüğümüz

'tahammülü olmayan bir adamın

kaybedecek bir şeyi yoktur'

demiştim sana

'tahammülü olmayan bir kadın

hala gururdan bahsediyorsa müsterih ol'

demiştin

müsterih de olduk münzevi de

bir tek biz olmayı beceremedik, iki sevgiliden öte

hüzünlerin esrarengiz ayrılığını taşıyoruz birbirimizde

ikimizin yüzünde de o mağrur gülümseme

iki arkadaştan öte...