İki Ayrı Ben

Kendi zehrime panzehrimi arıyorken,

Konuşur oldu içimde benden bağımsız bir ben.

Geçmişe sus diyemezken

Birde ben çıkıyor acizken; ben bile kendimden

Ah çekicek mecalim yok,mağlubum şizofren düşlere

Karıştırıyorum kim aslında ben diye

Ve gene intihar kokan gecelerde

Kanlı kabuslar sahne alıyor

Acının ayakta tuttugunu düşünür iken

Bulantılara yenik düşüp kusuyorum dertleri içime

Komik bir şakaya gülercesine ağlamak var düşümde

Ve bırakıp herşeyi bir kenara; atlamak çatı katından

Hep uçucak hiç çakılmıcakmış gibi yere

Yalnızlığımda omzumdaki el onunkiymiş

Tüm gevezeliğimle susarken dinleyen de o

Firak dokunuşlarla koparıyor ben; beni benden

Suyun içinde nefes almaya benziyor diyor şimdi de bendekı ben bana

Oyalanma döneceğin tek yer benim sana!

Kaçtıkça ona kavuşuyorum

Zihnimdeki sesi taşıyorum heryere benimle

Öyle gamlanıyorki yüreğim, teslim oluyorum

Bırakıyorum kendimi kabusların koynuna

İntikamını itiraf edercesine çekiyor içine

Korkum kifayetsizken, kabusların içinde inandırma cabasına giriyorum

Bu aslında gerçek değil uyan artik!

Geç kalmış silkenişler yetersizken kendi çıglığıma uyancak gibiyim

Zihnimde kendime yaptığım eşşek şakalarına gülümsemesemde

Yeniden görmek hevesiyle yastığa başkoyuşlarım

Benim bana baş kaldırışlarımmış

Herşeyi unuttum sanarken;

Bilinç altımdan bir eskici çıkıp gelip dağıtıyor beni gene

Öfkem haddini aştığında ne sığabiliyorum bir vücüt içinde iki ayrı zihniyete

Nede koca dünya üstünde bir başka bedene

Unutmanın yetersizliğini kabullenmek yetsede bazen

Unutabilmek için hayal etmeye engel bulmak zor

Hiç durmadan gerekli, gereksiz, benli, bensiz ve beni tamamlayan sensiz cümlelerden oluşan

Büyük afilli kelimelerle kocaman yazılar yazmak isterdim

Ve bunları yapmadan önce durup ne yazıcagımı düşünmek...

31/08/2009