İki Çizgi

Kader olmalı dedi beyaz saçlı Rahip, Zangoç'un titreyen mumunu üflerken

Brahma ganja sürdü ruhunu, henüz yağmur yağmamıştı Krişnanın kirpiklerine

ekmek un değildi henüz insan öğütürken tanrılar çocuklar büyüdü ansızın

sonra bir kadını recmederken cüceler kanayan gölgeler gördüm

Kader olmalı dedim iki çizgi düştü geceye

Çaykovski kesti kemanın nefesini. Rosey suçludur

birden bire ihtilal başladı r' sokağında

henüz kalbi sıcaktı ölen güzün

uzun bir meridyen çizildi insandan insana

hepsinde yalnızlığın krokisi siyah

eşkali hüzün

Kader olmalı dedi bıçak kana- sırtında masum bir çift göz

cinayet aletiydi genetik küf- uzun bir dehlizde büyüyen zehri sabit

ganja tükürdü Budha - üç kez tövbe etti masum töz

gölgeler eşkalsiz bir bulut çizdi- herkes kendini çizdi eşkal siz

Kader olmalı dedi kitabın içinden çıkan bir kuru dal

okunmuştur ve unutulmuştur o eski masal

Camdan bir gökyüzü anımsadı an kırılmasını

yüzü sabitti hep ıssızlığın, gezereken düş içinde

her ayna yanılsamayla yüzleşirdi yalnız kalınca

Kader olmalı dedi Dante

durdum cehennemin tam ortasında

ateşin kalbine kurulan türbedar

ve tövbekar

okunmuştur dedi alnıma bakıp bir yontu

sonra bir kadının gülüşünü yırtıp aldılar avuçlarımda

öte geçelerde kaldı ruhum her akşam

İki köprüydük

Bir sır

---