Iki Dağ

1

Biz iki dağ idik.

Başucumuzda mayıs bulutları,

ellerimizde yağmur vardı.

Ve hep aynı damlalarla beslenirdi ayrılıklarımız.

2

Biz iki dağ idik.

Alnımızda bir hazan,

Dudaklarımızda kurumuş güller vardı.

Ve hep aynı mevsimlerde yıkanırdı yangınlarımız.

3

Sonra...

Küllerimle karşılayıp göçebe rüzgârlarını,

Oturup bir cıgara daha sardım.

Ağladım...

4

Biliyorum yersizdi

Alt tarafı uzaktın.

Elimi uzatsam dokunacaktım belki.

Ama uzansam tuzaktın işte...

5

Şimdi teker teker yakıyorum bütün ayrılıklarımı...

28.06.2002/Antakya