Iki Gözüm, Kulağım

Renklerinde her anın seyrine doyulmayan

Sen hayat tezgahımda dokuduğum kilimsin.

Yazım, kışım, baharım; sensiz mevsim olmayan

Ömrümden ilmek ilmek işlediğim dilimsin.

Gözlerinde yeşili, saçlarında baharı

Teninde ılgıt ılgıt estirirsin rüzgarı

Şu seven yüreğimin bilinmeyen esrarı

Senle doğmuşum sanki, ebedi ezelimsin.

Sende doyulmaz huzur, ulaşılmaz bir diyar

Yokluğunda durmadan gönlüm özlemi sayar

Varlığım sana bağlı sanki kurulmuş ayar

Anmadığım an değil,yüreğimsin, dilimsin.

Bütünleşmiş uzvumu tamamlarım seninle

Yaşamın zorluğuna katlanırım seninle

Sen olmazsan yokum varsan varım seninle

İki gözüm, kulağım,ayağımsın,elimsin.

Öyle bir sevgi ki bu, ruhum bedenden firar

Boşluğunda kaybolan ellerim seni arar

Özün zihnimde gezip, dolup taşarken efkar

Irmak ırmak boşalan gözyaşımsın, selimsin.

O efsun bakışında kaybolurum an be an

Delirir, çıldırırım sensiz olduğum zaman

Yokluğunda yanarım; başımda tüter duman

Varlığınla, gönlümün keşfettiği bilimsin.