İki Kirpik Arası Pus

iki kirpik arası pus

gözlerin nisan/a yağmur taşır

yüzünde gün batımının hüzünlü serenatı

kefe/sine mizan/nın

ağır hayat yüklemiş kuş tüyü umutların

gölgeni yasla duvara

ay ışığı yitirmesin kendini

geceye lal düşmüş dilinden

vakit yas tutmuş

karanlık saçlarında saklar niyetini

söylemesende bilirim

bilirim sessizliğin sonrasını taşır halin

kızılca kıyamet yeri bakışların

ve sonrası yarına başlar ihanetin kendine

perde arası yorulan bakmaların

taşı kendini pencereler yalan soyler

sokak adımlarında düş kırıkları

dönmeler hiç böyle tüketmemişti

içinden sabrını...

beklemenin beş kalasında

kar yağar doruklarına teninin

bütün şehvetler üşür koynunda

yastığında kaybolur sıcaklığı anın

ve ölü aşklar serilir

yatağında çarşaf çarşaf