İki Kişilik

geçer diyemem içimdeki sancıya

geçmez bilirim böyle sert vurulunca

Söz düşmüşken sükûta

İndirmeli perdeleri

Ve akşam başlamalı az efkâr, az peynir koyunca masaya

hüzzam rüzgar sızmalı pencere aralıklarından

üşümeye başlamışken haziran

kumru ezgilerini söylemeli

titreyince dudakları şarkının

başı dönmeli

kitabın başlığının

ne yazılacağını bilmeyen bir roman başlamalı

iki kişilik öykü

ya da

karanlık koymalı adımı

zindan olsun adın

kirli lambalar asılsın

baş ucumuza yarı karanlık

kör bir kalem

köhne bir defter

öyle vursun ağrımıza

kör bıçak gibi derin

sert poyraz ağırlığınca

geçer diyemem içimdeki sancıya

geçmez bilirim böyle sert vurulunca...