İki Seksen

Sonra kaybettim işte hayatımı.

İki seksen uzanmıştım yüreğinden az ötede.

Manzara buradan nede güzeldi.

Hani içini yemiş karpuzun kabuğu misali, tertemiz.

Kaybeden bendim, kazanan kimdi bilemedim.

Hayatımı kaybetmiş, atılmıştım yuva bildiğim yerden.

'Senin için ölürüm!' derdim.

'Derdim' ölmek değildi aslında.

Sevgimi göstermek isterken, sevgimi göreceğim bir uzaklıktaydım artık;

'Yüreğinden iki seksen santim uzaklıkta...'

Böyle olurdu hep aslında.

Ölümü bile göze alacak kadar sevdiysen birini,

Görmek isteyecektir maalesef; ölünü, dirini...