İki Yaka Bir Boyun

İnsanlar görüyordum

Boyları irili ufaklı

Enleri genişle dar

Kayboluyorlardı bir yerlerde

Öğretileriyle daim kâr

Kahve telvesinden fal

Bir tutkuyu yürür hal

Bu görünüşleriyle

Bir oyuncak zaman

Geliyordu gözün doyuna

Süreç ruhu değillerdi enine boyuna

Korkunç iken mübarek,

Mübarekken korkunç;

Bir mevzu iken tevazuydular

Böyle iken kotaya

Getirilirlerdi potaya.

Onlar;

Dimdiktiler ve yıkıktılar

Umuttular ve bıkıktılar

Hulasa kendisiyle nisap

Kendisiyle bir hesaptılar

İnançlarının algılattığı

Düşünme diye salgılattığı

Salt iyilikle yoktular

Şu giden adam

Elleri kadar nadan

Vekâleti kadar nidan

Çocuğuna baba bir insan

Düşmüşü kaldırır denli nisan

Şaşarı kadarla nisyan

Erdemleriyle İsa

Şefkati kadarla nisa

Kaostu o

Bir durumla uyumlu kani

Birazdan zalim bir cani

Sıratın çıkardığı müstakimdi

Burnunu sokmakla her naneye

Olmazdı kimi kez tecavüzle haneye

Kuşluğu iyi saate

İkindisi kötü vaatte

Enine mütecaviz

Boyuna saldıran

Böyle iken merakı muciple aldıran

Birazdan bir hırsın

Uyuşturucu satmayla tırsın

Kurbanı ve türabını

Nereden baksan

Okunmaz bir yazı.

İmladan kusur,

Anlamdan husustular.

İnşanın harcını kardılar

Zamanın anlamını yardılar

Kusurlarından mündemiç geldiler

Dışa uzanışla, bir beyin eldiler

19.10.2012

Türabı olmak: ayak basılan yerin, toprağı olmayla ifade edilen minnettarlık, tevazu.