İki Yıl / On Günün Devamı

İki yıl

Yetmezmiş bazen on günde tanıdığını unutmaya

Sessizliğine, yokluğuna alışmaya

Başka kimseye aşık olmaya

Kaldığında kendinle baş başa,

Yetermiş hatırlamak için rüyaları

Hatırlamak için yanında olduğu zamanı

On kere değil bin kere de sevsen

Anlamanmış onun gibisini bulamayacağını kaybedince

Yetermiş hatırlamaya mutluluğu

Çok değil, iki sene önce bulduğun şu

Bir daha bulamayacak olduğun yeniden

Yetti çünkü, becerdin onu kaybetmeyi

Ve ben

Oturdum bodrumun soğuğunda

Akıttım yine bu son dediğim halde gözyaşımı

Bakakaldım özlemle

Nasıl alıştıysam o sese, o dokunuşa

Sadece on günde..