İki Yüzü Nisan

Bir akşam vakti

Düşleri düşünmekten aciz

Sorgusuz sualsiz uykulara gömüldüler

İsimsiz erguvanlar büyüttüler meşrutiyete,

Varlıklarının yegane temeli

Kirlenmiş ruhlarıydı.

Kaç mevsim devirdik ümitlerine

Kaç damla taşıdık heybelerine

Hesabımızı övünç/l/e kestiler.

Oysa

Yalana adım attıklarında mertlik bozulmuştu.

Bilemediler,

Bilmek istemediler...

Tarih neden mükerrerdir

Şimdi anlıyorum Nisan

Şimdi anlıyorum...