İki Zaman Hiç Aşk
sil gözyaşlarını sevgili
tutarsın yasımı yine
uzat ellerini
iki dilim zaman getirdim sana
bağışla
kendimden çok sonra geldim
tüm istasyonları kapatılmış
bu güzergâhta
yürümek
kısa ömrüme sığmayacak kadar uzundu
evet
bu bir rüya sevgili
seninle ortak ve uzun bir zamanda kesişmedi yollarımız
ne çabucak evimize girelim diye
günden çalarak geceleri uzatabildik
ne de bir çocuk daha çok oynayabilsin diye
güneşi uzun uzun tutabildik gökyüzünde
benden önce
ki o zamanlar
aşkın bir tarifinin ve tarihinin
olmadığını biliyorum yüreğinde
kaç ağlamayı yas saydın bilmiyorum
benden sonra
iki zamanın olacak yaşayacak
birincisi
ki o şu an içinde bulunduğun zaman
zor olacaktır
küçücük eylemlerin bile içten gelmediği
bu zamanda
en çok dışarda ve yalnız olacaksın
yüzlerinin yüzüme
bakışlarının bakışlarıma benzediğini sandığın insanlar
her yerde olacaklar
ama hiçbiri ben olmayacağım
sonra yavaş yavaş alışacaksın yokluğuma
unutacaksın demiyorum ama
göreceksin daha az ıslanacak yastığın
ikincisi
ki birincisinden daha kolay olmayacak
hayat devam ediyor bir şekilde diyerek
seveceksin yine
ama aşık olamayacaksın
çünkü yüreğin
bunu aşk diye tarif edecek kadar güçlü olamayacak
ama seveceksin
bir süre ben hiç olmamışım gibi yaşayacaksın
ama zamanla yaptığın her şeyde
beni görmeye başlayacaksın
ve yastığın yeniden ıslanmaya başlayacak
sonra yeniden yasımı tutmaya başlayacaksın
bir kız çocuğunun büyüyüşünde...