İkimizin Sevdası Şiirin İncisi
İçimdeki yaralara tek ç/özümsün
gözümsün
ayrılık olsa da ölüm gibi ayrılık hasreti sarsa
g/özümde gül dikensin
kalpten bakan gözler yalan söylemeze
bahtına gönül sarmaş dolaş gezerse
sar yüreğime gel gör ki
sen yorulmazsın bilirim
ikimizin sevdası şiirin incisi
gönül e çalan
gönül kuşu sevdasız uçmaz imiş.
sevenlerin sessizliği büyük sevdaya çalar gözüm
gel geleceksen bu gönül seni k/özler
murat
hasrete boğulur maviliğin en derininde
gönül sensiz bu dağları neyler
bir bak gör fermansız dertsiz aşk ne gezer
bu gönül yuvasız kuşlar gibi bu diyarları gezer eyler
yürekli ol gözüm sevgiye duran gözlerin
yoksa duman olur
fermanın yazılır hiçliğine
gör ki
sen hiç yaşamadın sevdanın doruğunda gözyaşı gibi
anam ağlar yağmur misali
gel gör artık bu viraneler ne söyler
gönül e çalan yürek sızıları çalan neyler
bu dünyada kimseye dikili kalmaz bil
kabrine yazılan ikimizin sevdası şiirin incisi
gözlerden yayılan rüzgar misali geçti ömrümün bilmecesi
şiirin incisi ikimizin yad eylese de
şimdi ben sensizliğin her köşesinde
bu virane de seni k/özlemekteyim
hasretine lal olan gönül seni her daim çok özler
bir bak gözler ne s/öyler
04*03*14*