İkinci Bâb Afilli Melankoli

Çelik gövdemin sağlam olsa da zırhı

Elimde değil üzülüyorum

Afilli bir yalnızlık türküsü kırılır dudaklarımda

Zebercet bir intikal bu

Bir eskimişlik tamir edilmeden

Yakamdan sarkan yeni bir yıkılışın öyküsü

Hissiyatım kanatır içimdeki sessizliği

Çığlığın en bâkir hâli belki de bunca şiir..

Yıkılmazdım,

Aksine çoğaltırdım ayak direncimde başkaldırıları

Zulamda iki çocuk,

Zıt renkte.

Biri ,

yorgunluğu sırtlayan, susuz ve ayazlığa dirençli

Biri,

Sessiz bir kadere teslimiyetin içinde

Ne gelirse başım- gözüm üstüne

Rabbimden..

Der gibi

Beyaz bir kağıdın soluğu hasret ç/ekiyor şiirlerime

Onulmaz bir düş sarnıcı birikir azar azar

Gecenin bir vakti yosma bir el kapımın zilinde

Bahane işte, bir tutam çay istemi

Göğsümde daralan esmer bir eğreti histeri

Suyun koynuna yatırıyorum yüzümü

Derin bir hıçkırık dudaklarımın parantezine teyelleniyor

İki damla çiy damlası harelenir kirpiklerimde

Katil bir tebessüm giydirir dudaklarıma kan libasını

Şimal esintisi avuçlarımda

Tutar falımın örgüsünden faili meçhul vuruluşları

Tesadüf anıdır

Yüzümün kıyısındaki hüzün kısırgası

Baş döndüren seyirlik illet

Soluğumun kesiğine bıçkın bir kefen

Bir masalda d/üşüyorum

Bir şiiri yazmadan mısra mısra düşünmek gibi ? örneğin

Afilli bir yalnızlık türküsü kırılır dudaklarımda

Çelik gövdemin sağlam olsa da zırhı

Elimde değil üzülüyorum.