İkindi Serinliği

Eylül işte

sararan yaprakların hüznünü sarıyor yürek

oysa artık her mevsim yorgun

her mevsim kırık dökük

dalında ağlıyor yeşil

ağaçlar toz içinde

biçilmemiş çimenler

toprağı kurumuş bir bahçeye benziyor hayat.

Gözlerimin yağmura dokunan sesi

ne takvimlerden çalınan zaman

ne de saatlerin tıkanan nefesi

dilimde çocukluğumun tadı ve gençliğimin adı

ağladığım yok

bu gökyüzü, bu rüzgar

bu yüzüme düşen damlalar

ah yok mu bu mavisi solmuş bakışlar denizi

bir martı çığlığında belli belirsiz

geçip giden bir ömrün kirpiğimi örten perdesi ...

17 Kasım 2014