İkindi Zamanı

Turuncu bir ikindi,

gülümsüyor koynunda

Emzirir şimdi akşamı

anne gibi dizlerinde.

Geçer sızısını göğün

ellerinde bir yara,

ak sütüne karışır

akşamın kızıl yarası.

Uyur zaman memelerinde

nefes nefes bir çocuk,

bağrında saklar geceyi

karanlığı kucak kucak.

Sessizliğin ucunda

durur bir söğüt gibi,

büyür içten içe anne

adı konmamış bir ikindi gibi.

Gölgesi uzar eşikte,

sükût dolar odalara.

Yıldızlar birer birer,

uyanır masallara.

Saçlarında rüzgârın eli,

dualar dökülür dudağından.

Dünya yorgun bir çocuk gibi,

öper huzurla yanağından.