İlhak

?varlığa âcizane bir eklenti?

Kimsesiz kalmış yalnızlık

Sarı gelini tutturmuş diline melodi

Fener kısık, kesik atıyor etrafa

Uyuyanlar soğuk ruhlarını yorgana

Yıldızlar bulutlara teslim ediyor

Duygular köşe uçlarına sinmiş

Fark edilmek istemiyorlar açık

Karanlık utancından siyahlara gizleniyor

İnsan hiç durmuyor

İnsanlıktan çıkmak için

Elinden geleni ardına tepmiyor

Yok, mu ışık tutacak

Nur'u açığa çıkaracak

Cırtlayan saflığı yeniden süzecek

Yastık yumuşak

Uyumaya devam et

Işık, nur, saflık

Bana mı kaldı kahramanlık

Birkaç ciltlik ömre dipnot

Çivisiz basamaklar

Yan yana dizilmiş oturak

Omuz-omuza saf

Mekân aynı

Mekânın sahibi aynı

Gözler aynı hizada ve doygunlukla

Aynı hedefi seçiyor her vaktin beşinde

Çıkmazlardayım şiir

Varlık neyin peşinde

Sürüklüyor rüzgâr

Kendini bilmez saçlarımı

İdeolojik çatışmaya düşmüş gibi

Bir sola, sonra sağa

Öfkem tırmanıyor önce beynime

Sonra bir dişli ile saçlarıma

Tarıyorum orta yola

Zorla

Kırık kalemim ve yarım adamlık beynimle

Sözlerim tarihe benden bir zeyil

Saçlarım yetmez, başım yetersiz

Ey gövdem bu nizama sende eğil.