İman Etmek

Gözler görmezken ufku

Kalp bilir yolun nereye gittiğini

Bir damla umut düşer toprağa

Çatlayan taşlar yeşerir seherde

İnanmak karanlıkta körlemesine değil

Karanlığa rağmen ışığı seçmektir

Düşerken bile tutunmaktır göğe

Elbette yaradana rahmana sığınmaktır

Yarım kalan duayı tamam etmektir

İman rüzgâra karşı durmak değil

Rüzgârın yönünü bilip yelken açmaktır

İman tabiki yaradana inanmaktır

Sorularla birlikte yürümektir hakikate

İnanmak yarını bugünden sevmek

İman etmek yarına güvenle bakmak

Ve bilinmeliki her yokuşun zorun sonunda

Bir iniş kolaylık vardır sabredenlere

Sende bir gün anlarsın ki

İmanın ağırlığını değil hafifliğini

Çünkü yükünü omuzlardan alırda

Kanat takar insanın ruhuna

İman düşerken tutunacak dal gibidir

Kaybolduğunda pusulan olur

Ne satılır ne de satın alınır

Ama her kalpte bir yeri vardır

Ve iman yalnızlığın ilacıdır

Kalabalıklar içinde kaybolsanda

Bir şey fısıldar içinden usulca

Yalnız değilsin işte ben burdayım.