İmanımı Buldum

Kaç zamandır engin denizlerde boğulmuşum ,

Kendi aydınlığımda kaybolmuşum ,

Kendimi yalnızca hakikat yolunda bulmuşum ,

Bu yolda kuş olup gönülden gönüle uçmuşum.

Nefsimi ferah gelenlerle heder etmiş bunca yılımı

Boş yere bir faniye dökmüşüm saçımı

Şimdi Korkuyorum ürperiyorum saklamaya çalışıyorum , aybımı ,

Ne zamanlardır nerdeymiş bilmiyorum , Şimdi buldum imanımı.

Sahte iki üç bakışmı hayatımı bağladığım ,

Her gün adını sayıkladığım.

Şimdi bir gerçeğe yalvardım ,

Kabul Olsun imanım.

İnsanız kafamız toprak , bedenimiz toprak ,

Şuna bak tıklım tıklım dolmuş sokak.

Başla artık , mezarda senle olacak ,

İnsanlara tepeden değil yerin dibinden bakacak.