İmdat Çağrısı

Ben imdat çağrılarıyla koştum ona

O, masmavi gökyüzüne deva oldu sonra

Bir kuşun kırık kanadını iyileştirip

Bir an önce yuvasına gitmesi gibi.

O, iyileşti artık

Dönmez ki geri

Anlat güzel günleri gökyüzüne

Bütün bir şehrin katil gölgesi düştü özüme

Kimi sevsem öldürüyorum kendimi

Bütün bir şehrin karanlığı düştü gölgeme

Kimi sevsem görünmüyorum kendime

İmdat yolcusu var ah canım!

Sana kandım, imdat!

Benden uçtun

Yollarımı unuttun

Bir ben vardı seni seven

Bak, yok oldum!

Hayatımı çaldı imdat!

Durma, ağlat!

Faydasız yere geldik

Nefesimde anıların tazeliği

Şiir olduk heyhat!