İmgelerim Ağır Yaralı

Bu sensiz ilk nefes alışım

Yedi gün

Yirmi dört saat

Ve yaşayabildiğim kadar

O çok sevdiğin gülüşümü sürgün ettim yüzümden

Sen yeniden bir cemre misali düşünceye kadar yanı başıma

Kaçamak tebessümler mekruhtur artık kirpikten kaşıma

Bu sensiz ilk son baharım

Yavaş yavaş yaprak döküyorum

Her sabah Ilık ılık penceremi döverken seher yeli

Umutlarımın koynunda amansız üşüyor hanımeli

Sarıya çalan hayallerimle hasretine boyun büküyorum

Bu sensiz ilk şiirim

Yerle yeksan iki büklüm yatıyor bütün duygularım

İmgelerimse ağır yaralı...

Yolunu kaybetmiş mülteci kılığında hecelerim

Kalem tutmuyor artık üşüyen elim

Her gece buz gibi hayalini saralı...