İmgesel Biyografi

ağustos öğlenlerinde kalsa da aklımız yüreğimiz

ansal tüm birikimimiz

kasım sabahlarına reva gördük mor küheylan çalımlı

elleri ceplerindeliğimizi

hani yollarımız olurdu palamut ağaçlarının beslediği

hani abilerimiz ablalarımız olurdu açılmamış gözleriyle

teşekkürler ederdik yokuşları aşmayı öğrettikleri için

ve en çok da kaybetmeyi aşkta aşkı

buzlu bir maviyle harelenmiş yıllarımız

tutsaklığımız o

har vurup harman savurmuşluğumuz

kendi iç hesaplaşmamızı bezerken sonbahar yağmuruna

suna boylu bir intihar yeşerdiğinde şakaklarında

selvi boylu bir gerisin geriye dönemeyişin

ve belki ölüm de şakaya gelmez bu fasılda

aşk gibi

tıpkı aşk gibi...

göğsümüzde dururdu su

bolca öykülüydük

gönencimizle okşardık uzak dağ kuşlarının

yeryüzü sevdasını

ne biz üşürdük ne gölgemiz üşürdü

bolca öykülüydük

ama öykümüz üşürdü

yanakları kızarırdı da dağların

aman vermezlik bilmezdik

uğultusu bitmeden şuursuz

üzerimize üzerimize çiseleyen

gün batımının...