İmgesi Fakir Mavilik

-I-

Geleceği beklerken düşlerim çekingen, ürkek,

Ceplerime sığınmış dövünüyorlar.

-Mimiklerimde morarmış gözyaşlarım-

Kurşunların hayallerime sarılarak açtığı yaralarla

Yüreğimde biriken tonlarca ağırlıkta vagon yükü,

Bakışlarım takılı sallanıyor istasyonlarda.

Lacivert bulutlar çökünce omuzlarıma

Eğilip babamın nefesine sokulmak istiyorum usulca,

Öpmek istiyorum sakalından -son defa-

Enseme tokat gibi sesler çarpıyor o an

??Tren raylarına dokunma baban uyuyor!??

Ah Tanrı?m bunlar ne diyor?

Kollarımdan annemi de koparıyorlar

Saçlarımda yağmurlar ağlarken,

G ö z l e r i m d e k ı y a m e t k o p u y o r?

Ve olası acılara göğüs gerecek kadar gövdem büyümedi

-Bilmiyorlar mı?-

Her Enkazın altında kalbini ezip

Leş kargalarına atıyor

Kayıplarım özümden dökülürken,

Dünyanın ayakları altında ufalanıyorum

Gelen, geçen, yüzüme tükürüyor.

-II-

Kayan yıldızlarımın ardından

Karanlığın ellerinde

Eğitilmiş köpek gibiyim şimdi,

Uysalca itaat ediyorum mayın tarlası yalnızlığa.

Yosunlara sarılı bedenimi soyup

Damarlarımda süzülerek kanıma girdikçe,

?Y a p m a-

diye çırpınıyorum,

Feryatlarım intihara sürüklüyor hücrelerimi.

Çukurların ortasında iblisler çullanıyor üzerime

-Korkuyorum anne-

Serçe parmağımdan hayat sağıp,

İtiyorlar gözlerimdeki uçurumlardan aşağıya.

Kelimelerim her dilde yalvardığım dualara düşman,

Dilimden sökülüyorlar piç damgası vurarak ruhuma.

Dünyayla tutuştuğum her savaşta

Bir rengimi kurban veriyorum,

Tanrı?ların bile baş edemediği insanlığa?

-III-

-Yüreğini nefesime daya

Bir sır vereceğim sevgilim sana-

Güneşe âşık gece gibiydim

Tutkulu adımlarımın sana geç kalışı,

Yalpalayıp toprağın üzerinde kül olmam bu yüzden.

Karanlığa mahkûm günlerim darağaçlarında paslanırken,

Susku nöbetlerinde gülüşlerimi vuruyorum.

Ve..Biliyor musun?

Daha doğarken,

Annesinin acıları üstüne kuma gelip

Tenine barut kokusu sürülerek,

Yaşamın göbeğinde zincirlerle

Dudaklarında şiirleri dövülen benim.

Ve hala ensesinde çürük seslerin mührünü taşıyıp,

Kurtlanmış etindeki sancıları çeken de.

İmgesi fakir maviliğimle, yalvarıyorum sana

Ölmek istemiyorum artık nefes alarak aranızda.