İmkansızın Masalı

Ne bir Kaf Dağı'nı aşabildim

Ne giyebildim bir pelerini

Soğuk kış aylarında

Sırtlanıp karın ceketini rüzgar

Keserken köyümün elektriğini

Bakıp; karşı köylerdeki cümbüşe

Hiçbir delikten çıkaramadım

Okşadığım lambanın

Cinini...

Ama

Elbet

ben de severdim

İmkansızlığın o müthiş cazibesini

Keloğlan'dan başka kelin olmadığı masallarda

Tüm çocuklar tutsa da Rapunzel'i

-Kızmadım hiçbir masala-

Çünkü; bendim

İnanmış gibi yapan onlara

Eve yorgun dönen annemin

Elleri değsin diye

Saçıma...

Şimdilerde

Masallardan farksız sevgilimle anne

Minareler örüyoruz kılıflarıma

Ben yine erken uyuyorum

amma

Mutlu masallar dinliyorum sanma:

"Ters yönde konulan

Koltuklar gibiyiz

Toplu taşımalarda

Ne kadar hızlansak da boş

Yüz yüze bakmak

Beni götürmüyor

Ona..."