İnadım

sürgünler fışkırırdı kök

uçardı sevinciyle tomurcuk

gonca olurdu dudak ucunda söze

bir anlık tat kelebeğe kanadı

tertemiz duruluğunda

nar gibi yarılırdı sevinç

sıyır kınından kolaysa de

şiiri dağarcığından

bir heves bir nefes dök

kandır beni sevgisinde ısla

yırtılsın ucunda ıslığın

çığlık olsun yüreklerde

al kanında gelinciklerin

alkımında renklenip

boyansın haydi

dalın ucunda çiy tanesi

dayanamam dediğimde bile

sırılsıklam olur çürük yanım

mermeri çatlatır inadım

yaklaştıkça sona

181113denizli