İnat Ettim Ağladığımı Kimseler Görmeyecek

Zaafımı bildiğinden susuyorsun biliyorum ama,

Bütün utangaçlığıma rağmen

Ellerim olsaydı vallahi saçlarına dokunacaktım

Gitmem gerekiyor,

Annem çok kızar geç kalmamalıyım

Dün biraz martı kokusu satın aldım,

Sıkı bir pazarlık sonucu denizin maviliğinden

Ve cebimde ki son aşkı da parçalayıp,

Açlığına sakladım lazım olur diye

Sana kız kulesini seyrettiremediğim için üzgünüm

Olsun,

Sen başka adamlardan dinlediğin kadarıyla yetinir

Ve çok seversin İstanbul'u

Beni en iyi sen tanırsın

Öleceğim zaman yanlızlaşırım

Saçlarımın kır düşmüş tarafına misilleme yapıp gülümseme artık

Meczup gözlerimi akıllandıracak bir tımarhane bul bana

Ki sokağına sokulup üşümeyeyim

Dün akşam üstü bir yetmişlik rakı ile derin sohbetteyken

Sokuşturdu lafın arasına seni

Asya sustu diyemedim

Yanağıma, yağmur tanelerini siler gibi dokundum

İnat ettim ağladığımı kimseler görmeyecek

Neyse,

Yaşadığını kapına bıraktığın çöp poşetlerinden anlıyorum

Sen beni hiç anlamıyorsun