İncecik Bir Göç Yolu

I

Kuşlar, ayrı dil çalınca gelirdi ilkyaz

Ağaçların kabuğuna yapışıp uğurlardık kışı

Yosunların üstünden seke seke giderdi

Yorulsa da hissederdi kadınlar

Derelerin kan-ter içinde ah koşup da gidişini

Meşelerin arasında boşaltılmış bir taş ev

Yalnızlık içinde kapanır hırkasına

Keder işte

Nereye gidersen oraya gelirdi

Tarlada belirirdi kırların gülümsemesi

II

Uçuşurdu pınarlar gökçe Sanlı yaylasında

Çiyli bir rüzgâr gibi kaybolurdu

Çakıllar, tozlar arasında incecik bir göç yolu

Ne götürebilirim şimdi bilemiyorum

Belki öptüğüm kızların kokusunu

Bin yılları gören bu güleç yollar

Yalnızlığa terk edildi, develerin izleri kaldı

Devebeli'ni geçince göğe yaklaşılır

Kızıl alıçlara dokun, dallarına bez bağla

‘Çatal çama kurşun atardı' çobanlar

Kar getirirdik biz Bozburun'un eteklerinden

Sarıp kekiklere, tokalı çaylara

Aylardan gündönümü, sütlerin koyulaştığı

Tenhalaştı şimdi yollar, çayırlar yılkılara kaldı

Bre Koçum dedenin özlerdik kokulu armutlarını

Kına yanaklı Çukurca elmalarını

Kamaşırdı dişlerimiz tüm şehvetiyle

III

Geçerken ömür yollarda

Annem Türkçeye çevirirdi babamın yorgunluğunu

Solgunluğunu gül diline

Entari giyerdi samanyolu kimi gece

Sanlı'yı bilen bilir keyiflidir dal ardıcın gölgesi

Dile gelse şimdi altında oturanlar

Çekip gitti ah sürüler ve çadırlar

Kös kös ve kösnül gezen esrik kızlar

Bir şiir söyle haydi, iri sözcüklü bir şiir söyle

Eski sözcükler yeni giysileriyle gelsin

Yaz ayları bir şarkı tuttururdu ezik ve içli

Geçerken lacivert kırlarda

IV

Göğüs geçirirdi gümüş yoğurtlar bakır kazanlarda

Keder işte

Nereye gidersen oraya gelirdi

Çizerdi geceyi yanan közleriyle ışıl böcekleri

Tarlada belirirdi kırların gülümsemesi

(Akatalpa, Kasım 2018-Sayı 227)