İncir Altı

?Kürek kemiğimde, bir kuş ölüsü gizleniyor, gizeminin şavkından.

Ve ben avuçlarımda ısıtmaya çalıştıkça seyyah olmuş kar kürelerini;

tırnağımı kestim.

Kış doldu odama...?

Kıvırcık saçlarının arasına

kül atıyordu incir altı...

Ve bir dalganın,

omuriliğine benzetirdi kendisini...

Yeşil bir sürme olup aktım tuzundan.

Retinasından saldığı safran huzmelere,

gri düşl'er iliştirirken

bir yıldızcığın kapanış düğmesinden seslendi;

?hangi sancıydı omuzlarını kadeh biçen,

mayhoşluğuna?

Bilirsin ki kalem düşmeden

ser, iz olur sarı kâğıdında...

Sen;

cenin olmak istedikçe

fetüs kaldın;

hufresinde sorgunun

Kendi içine döndükçe,

ağırlaştırılmış bir uykuya aldandı

yüz'ün...

Ne hoş, bileğine kadar cam kesiği bu kitap!

Renk körü bir yarasa,

demircinin taze kor'unda soluklanırken

sunağında erguvan yaprakları kurudu

İncir altı... Anlasana;

intihar dilendi her idam!

Bacası, inatçı kömürlere direnmiş

bir dağ evinde öğütürken

isli kirpiklerini...

Minderleri hınca bilenmiş seyir terasından uzanırdın

döküldüğün nehre.

Duymak ne kelime...

Heyhat!

Ne kadar da kırılgandın incir altı...

Yaprağınla örtünmeme izin vermedin

ve belki biraz nekes...

Temizlenmek istedikçe,

bir kuyuya imrendim o vakit...

İçime düşeyim diye,

asılı kaldığım lâ'dan.

Biraz daha belirgin olmak

ve duyulabilir;

sedefli bir kanat çırpısından...

-senin zengin ve açık büfe nimetlerin,

bir sokak çocuğunun yakasından tutmazken

gemici, urganından ırak

saçlarımı düğümledi gırtlağıma...

Basireti aldandı gölgemin dehlizinde, ad'ıma...

Ses

Sessizlik

Ses

Sessizlik

Hadi be sende

karar ver artık!

Ham ürüyor servetin,

agorasında gövdemin...

?Tamam tamam.

Sen biraz sus,

ben konuşacağım

Anladım ama nasıl?

Hani susku bıçağı,

dikine kurulmuştu

damağımın sofrasına

Konuşmasam uyuyacak,

konuşsam ölecektim.

Anladım ama nasıl?