Infaz Yedim Yaşarken

gecenin karanlık aynalarında

yitik bakışlar bıraktım

içimin saklı düşlerinde

elemden öte yalnızlık

kendime küsmüşüm üstelik

ruhuma göz kırpmayı üşenir oldum

dokunmalıyım gölgene ey kaderim

sana sorular sormalıyım

ama

bu gece yok mecalim

götür bütün umutlarım

zaten esirin

bir tılsım kalmassın al git

ölü geceler uzanır koynumda

buz keser tenimde yalnızlık

unuttuğum sabahlar göçer ruyamdan

kader uykumda bozar niyetini

kahpe kabuslara döner hayat

dardan ağaçlar büyür bahtımda

anlımda fermanım gibi çizgiler

gülecek zamanlar yitirdim

infaz yedim yaşarken