İnilti

Bir anda aldı beni mazilere savurdu

Hasret dolu, hüzün dolu o sözler.

Bir anda aldı beni ıssız çöllere doğru

Yakıp kavurdu beni o inleyen besteler.

Şimdi farkına vardım ömür denen zamanın

Şimdi farkına vardım anlamını yaşamın

Ne kadar geç anladım değerini vefanın,

Yüreğimde yaş oldu boşa geçen seneler.

Arzu bahçelerime ektiğim güller soldu,

Bugün ve yarın derken verilen günler doldu,

Günahlarım taptaze, sevaplarım hep dondu.

Ruhumda bir taş oldu değer verdiğim şeyler.

Verilenler bir daha geri döner mi sanmam

Verilse de değer mi, ben yine de uslanmam

Kâinatta ne varsa her şey eksik "O" tamam.

Dilimde bir "O" kaldı, silindi kelimeler.

Güldüm, kızdım, sevindim, koştum, yürüdüm, durdum.

Bazen suda bir damla, bazen gökte yağmurdum.

Gölgeler âleminde bir renk idim, yoğruldum.

Anladım ki halimi anlatmıyor heceler.

Sorular, hep sorular, hayatı doldurdular.

Kaygı, korku ve sevinç, dualar ve umutlar,

Birbirlerinden doğup, yaşayıp kayboldular.

Beyaz örtü altında, çözüldü bilmeceler.

İyi, güzel ne varsa ardında olan sendin,

Kötü, çirkin ne varsa altında olan bendim,

Dolandım durdum ama sonunda sana geldim.

Sende nihayet buldu aldığım tüm nefesler.