İnleyen Nağmeler

Çetrefilli fikirde vara yoğa sığmayan

Ummanda bulamayıp, damlaya vurduğum sen

Kandırıp çor toprağı, bulutlara ağmayan

Kırığı ömre batan, aynada gördüğüm sen

Sensiz günler biçare aldığım nefes ziyan

Yapıştı düşünceye bir amansız hezeyan

Arz-ı halim berzahta duyulur ayan beyan

İnleyen nağmelerle, ruhuma sardığım sen

Aşkın gönüllü zincir, elimde ayağımda

Bin kez öptüm adını, kor yanar dudağımda

Alem duymasın diye, sakladım koyağımda

Duvaksız hayallerle, vuslata erdiğim sen

Yalan, küstüğüm yalan, çok bekledim doğrusu

Her insan sevgiye aç, yoktur aşkın eğrisi

Gelse hekimler başı, dinmez hasret ağrısı

Gece gündüz üç öğün, yarama sürdüğüm sen

Hicranın bulutları, geliyor akın akın

Gölgen uzaklaştıkça, ölüm hayattan yakın

Ferman buyur kıymetlim, merhamet etme sakın

El pençe divan durup, huzura vardığım sen