İnsafa Gel

Ne sitemin bitiyor nede sonsuz efkarın

Beni böyle yermekten söyle usanmadın mı?

Anlamadım ben seni nedir ki burda kârın

Beni hakir görmekten söyle usanmadın mı?

Gül kokan tebessümler eksilmezken yüzünden

Bakışların manidar ürküyorum gözünden

Bin bir anlam çıkıyor söylediğin sözünden

Cana elem vermekten söyle usanmadın mı?

Şüphemi duyuyorsun sana olan aşkımdan

Azap mı çekiyorsun senli sevda meşkim den

Çıkmak mı istiyorsun garip gönül köşküm den

Yâd el gibi durmaktan söyle usanmadın mı?

Aylar var ki başıma değmedi o dizlerin

Dokunmazsın saçıma alev almaz közlerin

Her gün sarpa sarıyor yürüttüğün düzlerin

Sırtıma yük vurmaktan söyle usanmadın mı?

Sanma ki aklı kaçık sanma ki deliyim ben

Sanma senden üstünüm sanma ki veliyim ben

Yıllardır her kahrını çeken Samyeli'yim ben

Beni böyle kırmaktan söyle usanmadın mı ?