İnsafsiz

Gönülden gönüle savruldum durdum

Her savrulduğumdan bir bir kovuldum

En sonunda seni buldum

Sen de kovdun beni insafsız

Biliyor musun en çok sana vuruldum

Gönlümün ateşiyle ben, kor oldum

Sönmez bir ateşmiş bilmem sonum

Ne olur söyle, söyle be insafsız

Bu aşkla sana köleyim kulum

Ben seni gördükten sonra duruldum

Sadece gözlerine bakarken yok oldum

Şu gönlünün anahtarını ver artık insafsız