İnsafsiz Şair !

Uslandınmı? eyy yar! gül sesinle söyle

Darmadağın ettin şair gönlümü

Bende ki aşk,sendeki neydi böyle?

Hüzüne bağladın her sözümü

Bol bol harcadın bitmez sandığın aşkımı

Şimdi gönlün beş parasızmı kaldı?

Yoksa dinledinde,hüzün sarkımı

Vicdansız kalbin,vicdan mı aradı?

Söyle!neydi beni senden uzaklara iten?

Çok büyük aşkıma yermi yoktu gönlünde

Büyük aşkınmıydı biranda biten?

Durmamıştın,yeminler kattığın sözünde

Bir hayal ki;bütün denizlerden mavi

Dalgası yok,durgun

Şimdi benim hayallerimde boğul,hadi!

Yada dal derinlere,ye bir vurgun

Yeniden gelince,gülerim mi sandın

Gülücükler seninle gitti

Söyle,gülmelerimi nereye attın?

Seninle birlikte,onlar gelmedi

İnsafımı arama hiç,yok oldu

Bekleme güzel bir söz aşka dair

İnsafım,seni beklediğim gecelerde kayboldu

Bu yürek artık,insafsız şair

Ağlaman bile,koymuyor bana

Sanki yolda gördüğüm bir yabancısın

Unutulmuşluğu armağan ediyorum sana

Hiç izi kalmamış,eski bir sancısın

Artık bir sigara dumanısın içim de

Bütün nefesime yapışmış

Eskiden söylediğim,bir sözsün dilimde

Yüreğim,sensizliğe de alışmış

YAZAR_DEMODERN