İnsan

Koşu bandında terliyordu hayatımız

Boyumuz uzuyor bir arpa boyu yol alamıyorduk oysa

Adımlarımızın her bastığı yer aynı ayak izine denk düşüyor

Bir adımlık gençliğimiz ve her adımda ihtiras

Bunca efora rağmen uygun adım; her adım ötekisine denk

***

Kırdığımız kalpler batıyordu çıplak tabanlarımıza

Rögar kapaklarını tıkıyorduk yalanlarımızla

Ve dışarıya taşıyordu insanlığımız

Birikmiş içinden geçilmez bir balçık olarak

***

Sevdalar israf ediyorduk sevdaya yazılmış türkülerle

Sahte ağlayışlardan ıslak notalar asıyorduk çamaşır iplerine

Kıyametimiz kopuyordu

Surun sesini duymuyorduk kendi sesimizden

***

Ölüyorduk

Çoğu zaman gülmekten