İnsan Ağacı

Tanrılar atalarını mezardan kaldırdığı gün

İşte o zaman

Uçup gitmiş üzerimizdeki gökyüzü.

ve Joshefina'nın

Saçlarının her bir teli gibi

Akar olmuş ırmaklar

Yer yazı

Gök parıldayan tura yıldızından bir masal gibi

Dinle

Kırmızı damarlı rüzgar ağacım

Bak

Artık yüreğimizde bir Napolyon gibi basıyor toprağa

Kemik ve etten akçelere dönüştük

Savaş tanrısının fırınından çıkan sıcak,

Üstü mermi susamlı ekmeklerle doyuruyoruz karınlarımızı

Dinle

Yapraksız güneş ağacım

Büyük hediyeni

Nasıl da bir mezbahanaye çevirdiğimizi

Görebiliyor musun

Susuz okyanus ağacımda biliyor ya bunları

Bir büyüklerini yitirmenin yasını tutmaları o yüzden

Gamla kederle dolmuş tüm ağaçlarım

Dalları kurumuş

Damarları çürümüş

Gövdesini kaybetmiş insan ağacım