İnsan Bazı Şeyleri Çok Özler

İnsan

bazı şeyleri çok özler

Mesela cırcır böceklerinin ötmesini

Gibi

Mesela kavak seslerini

Mesela

Ateş gibi yanan toprağın

Bağrında akan buz gibi suyu

Yere düşen dutlarla

Öpüşen arıları

Hayal gibi geride kalan

Hatıralarda

ki

Uçurtmalarını,

Arkasından koşmalarını

İpini koparanlarını gibi,

İnsan

Bazı şeyleri çok özler

Mesela

Dış mahallenin kokusunu

Pencerede duran radyonun sesini

Can kulağında dinlenen,

Çocuk aklı işte

Tuttuğu takımın attığı golü duyacak ya

Toplanırken başına daha niceleri,

Spil dağının yamaçlarında

Uçuşan yaban güvercinleri

Seyretmek

Başka bir güzellikti,

Belki o anlarda atılıyordu

O

Tutku

Ta bugünlere kadar sarkan,

İnsan

Bazı şeyleri çok özler

Mesela mesir macunu satmak gibi

Sokak arasında kurulan

Takımların maçlarını,

Sokakta ki kedileri köpekleri

Okul bahçelerinin kenarında oturduğu anları

Sevdiği kız pencereden bakacak diye,

Yollarda kalan gözlerini,

Neylersin çocuksun işte

Gençsin,

Bilemezsin yelken hangi diyarlara

Açılacak

Gurbetin sılasında,

İnsan

Bazı şeyleri çok özler

Otobüse göz yaşlarıyla uğurlanan babayı

Bilemezdi

O

An

Arkasından daha nice gidecekler varmış

Mesela ben gibi,

Amaç bir at arabası alıp

Geri dönmekti

Aslında,

Amma velakin

Kalan ise bizler olduk

Gurbetin elinde

Tüm hasret

ve

Özlemimizle

Toprağımıza,

Vuslatın kollarına

Dönmek ise artık bir mucize...

* Berlin, 06.03.2020 *