İnsan Hayal Ettiği Müddetçe Yaşar

yıllaca içimde

hiç doyamadığım çocukluğumu yaşattım

ben yaşlandım o büyüdü

sığmadı içim içime

taştı sonunda

gençliğim oldu o şimdi

gündüzleri yanımda gölgem olur

akşamları hayallerim

geceleri rüyamda

hep benimledir gençliğim

hiç yalnızlık çektirmediler bana

yaşayamadığım çocukluğum

doyamadığım gençliğim

ve

şimdi de şu ihtiyarlığımla

yani bu bahtiyarlığımla

üçümüz birlikte

aynı evde

gül gibi yaşayıp gidiyoruz işte

daha da yaşarım bu gidişte

insan yalnız da yaşayamaz ki...