İnsan İle Yaprak

Ömrün bir ağaca benzer,

Yaşların onun yaprağıdır.

Yıllar geçer dökülerek,

Karışır gider toprağa.

Sanma ömür hep bahardır,

Ayazı da fırtınası vardır.

Bir vakit gençtin sen de,

Kar yağacak toprağına.

Eğri olan varmaz düze,

Boşa koşma boş emele.

Çok yaşasa insan bile,

Ecel gelir son güze.

Ömür emanettir, erir,

Yaptıkların sana delil.

İnce ince hesap sorulur,

Mizana girince her fiil.