İnsan Kardeşim

İnsan kardeşim

Hani hepsi boş şişelerin.

Sarhoş olmak kolay,

Gel bak daha içmeden

Denizin gözlerine yansıyan ay var ya

Yakamozlarla bakar...

İşte meşk,

İşte aşkın derin şarabı

Bak bir içim su

İnsanı kendinden geçiren

Asıl şevk işte bu.

Evet gene delendim aklım

Sağa sola yalpalıyorum,

Sarhoşum, kör mantık fıçısına düşmüşüm,

Debelendikçe içim dışım

Dökülüyor.

Arkadaş,

Gel haydi tut çıkar aklımı

Gönlüm ellerine ver ki

Temiz bir hava çeksin ciğerlerine.

Soğuk mantık denen cansız ucubeden öteye

Götür, saf bir ışık

Olsun gönlün nur içinde nur

Oh be

San ki tüm dünya içtim

Ferahladım

Gördüm bak zincirlerini

Neden o gemiyi gidemediğini

Ya da

Gitmek istemeni

Gördüm inan bak

Tam durduğun yer toprak

Nasıl da benziyor saf ve temiz

Bağrında nice sümbüller güller derilir

Toprak senin benim gibi

İlk geldiğimiz öz değil mi?

Sade toprak mı

Boş bir kalıp olsa can nerde

Nasıl gönülsüz bakan evrene

Cansız bir bedense

İnsan ruhunu vereni görmeden

Nasıl kanatlanır uçar

Kendini bağladığı bu yerden

Temizlenmeden kopmadan

Maddenin ağırlıkları, malk mülk yalan.

Haydi kardeşim

Korkma

At adımlarını

Su, taş, toprak

Yürümek istediğin zaman

Tek bir ufka bak ve yürü

Canlansın içinde binlerce

İnancın feri.

(Ağustos 2010 İstanbul)